Geen producten (0)

Lust 4 Life - Train Of Life 2015

Lust 4 Life - Train Of Life 2015

Leo Koster kan met recht trots zijn op dit album: hij heeft het toch maar mooi voor elkaar gekregen om Charlie McCoy en Lloyd Green de studio in te lokken.

Lees meer

FRET magazine 2008

FRET magazine 2008

Was After The Break (2005) vooral een teken van leven en een nieuwe start, Heading For The Promise Land heeft alles van een semi-klassieker. Natuurlijk zijn er nog hoorbare invloeden van vooral The Byrds en Dave Edmunds, de focus op dit schitterende album ligt echter op het Amerikaanse platteland van pak 'm beet veertig jaar geleden. Een smeltkroes van cajun, tex-mex, two-step honky tonk en zelfs tikkeltje surf is het aangename gevolg.

Lees meer

Oor 2008

Oor 2008

Dat de invloeden van Leo Koster diep liggen geworteld in de Amerikaanse westkust, zal voor zijn vrienden geen verassing zijn. En juist met die vrienden nam hij Heading For The Promise Land op: Kees Maat, Jaap van de Sluijs, Han Bavinck, Hans Boosman en Pim Koopman. Het album biedt volgens verwachting een gevarieerde mix van americana, country, een beetje Tom Petty en lichte cajun-invloeden zodra de accordeon tevoorschijn komt. Zelfs de fervente line dancers onder ons komen aan hun trekken. In acht eigen nummers en vijf covers van onder andere Dr. John (Jump Sturdy), John Coinman (Promise Land), The Byrds (Mr. Spaceman) en Moby Grape (8:05) spat het enthousiasme er aan alle kanten vanaf. Helaas kan Leo Koster niet verhullen dat zijn accent en sound de internationale allure van dit sympathieke album soms danig in de weg staan.

Lees meer

Music Maker 2008

Music Maker 2008

In het midden van de jaren negentig verscheen opeens een nieuwe zender op mijn tv, CMT, oftewel Country Music Television. Bij het beluisteren van deze CD waan ik me weer even terug in die tijd. De Leo Koster Band brengt namelijk de muziek die toen op CMT te zien en te horen was. Lekker rockende songs met die 'homemade cookies-feel!' Niet moeilijk doen, gewoon lekkere liedjes met teksten die zo uit de midwest zouden kunnen komen.

Lees meer

Nederlands Pop Instituut

Nederlands Pop Instituut

After The Break is de toepasselijke naam van het album, gemaakt door een artiest die na een tussenpauze van zo'n vijftien jaar weer een doorstart maakt. Een doorstart die gelukkig niet gekenmerkt wordt door allerlei nieuwigheden; After The Break is een logisch vervolg op het repertoire dat Koster al liet horen in de jaren zestig en zeventig: frisse en ietwat onschuldige popmuziek, geïnjecteerd met een forse dosis Byrds, Neil Young en Dave Edmunds. Maar het is niet louter oude herinneringen ophalen, nee, de kracht van Leo Koster is zijn hang naar echtheid in het weerspiegelen van zijn muzikale belevingen en opvattingen. En dan blijken die jaren zeventig o zo dichtbij. En mooi. 

Lees meer

Planet Internet

Planet Internet

‘Dat resulteert anno 2005 in het bijzonder aardige album `After The Break’, waarop Koster eigen werk naast dat van kolossen als Lennon&McCartney, Gene Clark, Arlo Guthrie, Bob Dylan, Neil Young en Chris Hillman durft te plaatsen. Het is een niet fantastische, maar op zijn minst onderhoudende plaat geworden, waarin de klassiekers (A Hard Rain’s Gonna Fall, I Think I’m Gonna Feel Better, Last Trip To Tulsa) van een fraai nieuw arrangement voorzien zijn, en het eigen werk daar beslist niet flets tegen af steekt.’

Lees meer

Tijdschrift Heaven: Mooie come-back

Tijdschrift Heaven: Mooie come-back

‘Je zou het niet zou verwachten, maar zijn versie van Drunken Sailor - hoewel nauw verwant aan die van wijlen Ferre Grignard – is eigenlijk één van de beste songs van dit album, mede door het uitstekende Papa John Creach-achtige vioolspel van Joost van Es. Sympathiek plaatje, gevat in een erg fraai en veelzeggend hoesje.’

Lees meer

Vechtkronkels: Oude rockers doen het nog goed

Vechtkronkels: Oude rockers doen het nog goed. Afgelopen zaterdag 2 december speelde de Leo Koster Band in eet– muziekcafe Floris te Maarssen. Vooral de liefhebbers van blues en rock ‘n roll konden weer eens lekker uit hun dak gaan.’

Lees meer

Country Gazette: Heropstanding van de countryrock

Country Gazette: Heropstanding van de countryrock

Leo Koster laat met zijn band de echte countryrock van begin jaren 70 herleven. Hij doet dat met goede, opgefriste versies van songs die hij leerde van Bob Dylan, Gene Clark, Neil Young, Arlo Guthrie, Chris Hillman, Lennon/McCartney. Z’n eigen songs, vier stuks, passen daar vlekkeloos tussen, evenals de door hem bewerkte “Drunken Sailor”, een uit de folkhoek overgewaaide popklassieker. Hierop Joost van Es als gastspeler op violin. Joost is terug op “Time Between”, samen met  Han Bavinck ( dobro) en de mannen van de Hillbilly Boogiemen, Arnold Lasseur ( mandolin), Bart van Strien (banjo) en Aart Schroevers ( double bass). Op Chris Hillman’s  “Time Between” beleven we de sfeer van het meest pure  Byrds-tijdperk ( Sweetheart  Of The Rodeo), mede door de door stemdubbing meerstemmige invulling van Leo Koster.  Meerstemmigheid die op meer nummers voorkomt, zoals op het fraai uitgevoerde  “The Virgin” van Gene Clark.

Lees meer

Magazine Aloha

Magazine Aloha

Leo Koster debuteerde in 1980 met het album Gigs, Licks & Chicks, maar raakte daarna in de vergetelheid omdat hij besloot achter de schermen van de popmuziek te werken. Maar het bloed kruipt, dus een kwart eeuw na dato is Leo weer terug. En da’s mooi: Koster heeft een markante stem en speelt vaardig gitaar, en hij was slim genoeg om zijn beroemde kennissenkring in te schakelen. En zo bestaat de Band uit zwaargewichten Han Bavinck (Carlsberg, Superjones) op gitaar, Chip Visser (City to City, Moonflower, Secret Sounds) op bas en Pim Koopman (Diesel, Kayak en gerenommeerd producer) op drums.

Lees meer
Facebook Twitter Googleplus Linkedin Pinterest